اساساً در دوران ۷ تا ۱۴ سال، بچهها طبعاً دوست دارند از پدر و مادرش تقلید کند و از آنها تبعیت کند. منتها اگر در این دوران، بچه را ادب نکنند، بعد از ۱۴ سالگی که بچه یکمقدار سر و گوشش میجنبد، و علاوه بر پدر و مادر، یک چیزهای دیگری را هم دوست میدارد، […]
- اساساً در دوران ۷ تا ۱۴ سال، بچهها طبعاً دوست دارند از پدر و مادرش تقلید کند و از آنها تبعیت کند. منتها اگر در این دوران، بچه را ادب نکنند، بعد از ۱۴ سالگی که بچه یکمقدار سر و گوشش میجنبد، و علاوه بر پدر و مادر، یک چیزهای دیگری را هم دوست میدارد، اینجاست که میبینید همان بچهای که قبلاً رفتارهای خوبی داشت، حالا مثلاً به خاطر رفقایش جلوی پدر و مادرش میایستد و یا به خاطر هوسبازیهایش، نماز را ترک میکند. بعد پدر و مادر میگویند: «بچۀ ما که خوب بود، چه شد که حالا اینقدر بد شد؟!»
- مشکل این است که این پدر و مادر بر روی برخی رفتارهای خوبِ بچه -که از سرِ محبت به پدر و مادرش انجام میداده، نه از سرِ ادب- حساب باز کردهاند و دیگر از ادب کردن او غافل شدهاند، لذا بچه یاد نگرفته که باید با «ادب» هوای نفس خودش را کنترل کند. این بچه قبلاً پدر و مادرش را دوست داشت، و با آنها به مسجد میرفت و نماز میخواند، اما حالا دوستداشتنیهای دیگری برای او مطرح میشود، مثلاً رفیقش را هم دوست دارد و با او دنبال سرگرمیهای بیهوده میرود. پس همان زمانی که این بچه، پدر و مادرش را دوست داشت، پدر و مادر باید میدانستند که این مقدار دوست داشتن، دوام زیادی ندارد و باید این بچه را طبق ادب بار بیاورند.
- پدر و مادرها باید در خانه، یکسری آداب را برای بچهها وضع کنند و -با مهربانی- بچهها را وادار کنند که این آداب را رعایت کنند. مثلاً ادبِ نماز را به بچه یاد بدهند، یا اینکه مثلاً چادرش را چطور جمع کند، یا برخی کارهای دیگر را منظم و مرتب انجام دهد. نگویید: «بگذار بچهام راحت باشد! فعلاً خودم کارهای او را انجام میدهم!» بچه از هفت سالگی باید شروع کند به مؤدب شدن و رفتار کردن طبق آییننامه.
- منبع:بیان معنوی
لینک کوتاه :
https://gonabadonline.ir/?p=1345
